خروج بقایای غذا یا مایعات از معده به حلق به دست خود انسان نیست بلکه احتمالا به سبب بیماری یا پر بودن معده است.
این پدیده را پس زَنِش می‌نامند و برای کسی که دچار این عارضه است واجب است که در حد توان آنچه را وارد دهانش شده بیرون بیندازد، اما اگر برایش امکان نداشت و آن مایع یا غذا دوباره به معده‌اش برگشت اشکالی ندارد و زیانی به روزه‌اش وارد نمی‌شود.
ابن حزم ـ رحمه الله ـ می‌گوید: غذایی که از حلق بیرون آمده روزه را باطل نمی‌کند البته در صورتی که پس از وارد شدن غذا به دهان، اگر شخص می‌تواند آن را بیرون بیندازد، دوباره به عمد آن را نبلعد و به معده برنگرداند المحلی (۴/ ۳۳۵).
برای توضیح این مساله به پاسخ سوالات شماره‌ی (40696) و (12659) مراجعه نمایید.
